تآيِهَـه |
مَدرِيْ وِشْ أللّيْ لِهْ سَرِيتْ !
صَـآمِتهْ ،
مَ لِمتْ حَدّ وَ لآ عَذرتْ ،
يَآ آ آ هْ |
كَمْ قَلبٍِ أنَا عَنّه مِشيتْ
مَ إنْجِبرَت أرْحَلْ !
وَربّي مَ إنْجبَرتْ ،
بَسْ أحِسْ إنّي إلىَ آلبُعدْ إهتِدِيتْ ،
مُو تَكبّرْ !
بَس :: أنَـآ ::
يِمكِنْ كِبَرتْ .. !